Tekening van Wim Rubingh
Ik had een heel klein doosje
Te klein voor een geheim
Toch maakte ik het nooit open
Wat zou daarbinnen zijn?
Misschien is het een huisje
Voor een mannetje op een stoel
Zit hij aan een tafeltje te schrijven
Aan romannetjes zonder doel
Misschien is het een eiland
Waar walvissen langs zwemmen
En klinken vanaf een rots
Zeemeerminnenstemmen
Misschien bevat het een ster
Die niet aan de hemel wilde schijnen
En kwam het in mijn doosje
Om in de schaduw te verdwijnen
Ik had een heel klein doosje
Te groot voor slechts één geheim
Toch maakte ik het nooit open
Zodat het alles nog kon zijn